Een middag die in onze harten blijft

Deze zomer - 15 jaar na de eerste diagnose - hoorde dat ik uitbehandeld was en dat ik me moest voorbereiden op het naderende levenseinde. Ik vroeg me af hoe die laatste fase eruit zou gaan zien en vooral ook hoe ik het zelf zou willen.

Ik realiseerde me dat ik een grote groep dierbare vriendinnen heb, die altijd voor me klaarstaan. Ik zie ze als mijn ‘engeltjes op aarde’. Dankbaar voor deze rijkdom, ontstond er een plannetje om iets voor deze groep te organiseren. Een middagje samen zijn om de meiden te bedanken voor hoe zij mijn leven verrijkt hebben, om lief en leed te delen en om nog meer verbonden met elkaar verder te gaan, totdat het niet meer gaat.

Ik benaderde Stichting Lopen tegen kanker en het Adamas-inloophuis in Nieuw-Vennep voor ondersteuning en daar werd enthousiast op gereageerd. De organisatie werd van me overgenomen, zodat ik zelf optimaal kon genieten. Onder begeleiding van een aantal lieve workshopleiders maakten we allemaal een armbandje met een engeltje eraan.

High te kleina  Sieraden klein
Toen die klaar waren, stond er een heerlijke high tea op ons te wachten. Mooie gesprekken, gedeeld verdriet, leuke anekdotes en warme herinneringen. Ik neem ze allemaal mee in mijn hart en weet dat ‘mijn engeltjes’ dat ook doen. Zo wordt het voor hen hopelijk ook een beetje draaglijker als ik straks de handdoek in de ring gegooid heb... ;-)

Dank aan alle Adamas-vrijwilligers die deze onvergetelijke middag voor hebben verzorgd. Dank ook natuurlijk aan Stichting Lopen tegen kanker, die het financieel mogelijk maakte. 

Jullie zijn kanjers!
Liesbeth (48 jaar)

Oegstgeest, 22 september 2018